......................

بقای عمر........

در وبلاگی خواندم:

"خدا بیامرزد روزنامه اعتماد ملی را. انشاا.. خاکش بقای عمر بی بی سی باشد."

بقول معروف، طرف حق مطلب رو به جا اورده.

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم آبان 1388ساعت 14:56 توسط sja- neo |

او..........

از هر نفسی بدون او شرمنده ام.......

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم آبان 1388ساعت 14:53 توسط sja- neo |

پایان نامه..........

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 19:30 توسط sja- neo |

...فتنه ها انگاه که روی اورند، با حق شباهت دارند و چون پشت کنند، حقیقت چنان که هست نشان داده می شود. فتنه ها چون می ایند شناخته نمی شوند و چون می گذرند، مورد شناسایی قرار می گیرند...(خطبه 93 نهج البلاغه).

جریان شناسی، از اولین اصولی است که در بررسی مسائل و پدیده های سیاسی باید مدنظر قرار داد. در شرایطی که امروزه قشر جوان جامعه دائما در معرض خطر انحراف فکری، عقیدتی و سوء استفاده های سیاسی توسط برخی جریان های سیاسی ای قرار دارند که از هیچ تلاشی برای ارائه ی تفاسیر انحرافی از ارزش های اسلامی و انقلابی برای دستیابی به اهداف خود دریغ نمی کنند، شناخت صحیح ماهیت جریانات سیاسی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است. اگر در دوم خرداد 76، بگفته ی سران اصلاحات، باور پیروزی چشمگیر برایشان سخت و غیر قابل پیش بینی بود اما در سال 88 اصلاح طلبان برنامه ریزی شده و بر خلاف انتخابات مابین سال های 76 تا 88 که تنها برای پیروزی برنامه ریزی می کردند، اینبار برای شکست نیز با طرح و برنامه وارد عرصه شدند که مؤید ان، تحرکات چشمگیر انجام شده از حدود سه ماه قبل از انتخابات از جمله تشکیل کمیته صیانت از اراء و القای تفکر رخ دادن تقلب در انتخابات در صورت عدم پیروزی کاندیدای مورد نظر خود در میان بخشی از افکار عمومی جامعه می باشد. این برنامه ریزی اصلاح طلبان، مرهون چهار سال خانه نشینی اکثر انها بوده است که فارغ از دغدغه های اجرایی، به طراحی و برنامه ریزی برای بازگشت به قدرت مشغول شدند و در این بین از تجربیات فردی که پنج برابر انها سابقه ی خانه نشینی داشته است نیز استفاده کردند. البته نباید این نکته را فراموش کرد که میرحسین موسوی از همان ابتدای خارج شدن از دایره قدرت، به دنبال فرصتی برای بازگشت به قدرت بوده و از سه شانس خود( سال 76، سال 84 و سال 88)، اینبار دیگر فرصت سوزی برای خویش نکرد و برخلاف سال 84 که پشت صف طولانی نامزد های اصلاح طلب مجبور به خویشتنداری شد، در سال 88 فارغ از اینکه چه کسی از اصلاح طلبان کاندید خواهد شد پا به عرصه رقابت گذاشت و تا جایی پیش رفت که بسیاری از اصلاح طلبان را بخاطر اصرار بر ماندن و خارج کردن خاتمی از رقابت ازرده خاطر کرد. خاتمی نیز تصمیم به بازگشت به منسبی را داشت که ادعا می کرد در دوران قبلی، هر 9 روز یکبار برایش بحران ایجاد کردند. جدا از تمامی دست و پا زدن های اصلاح طلبان برای بازگشت به قدرت، در این بین ارتباط گیری بدنه ی درجه دوم و سوم جریان اصلاحات با برخی کشورهای بیگانه را نیز نباید فراموش کرد که فعالیت های سازماندهی شده توسط انها در مقایسه با روند شکل گیری انقلاب های مخملی در کشورهای دیگر، دارای اشتراکات فراوانی می باشند.

شخصا دوران نخست وزیری اقای موسوی را درک نکرده ام اما شواهد و قرائن فراوانی موجود است که ایشان از همان ابتدا نیز، از پیشروان در قانون گریزی بودند اما بجای روزه ی شک دار گرفتن و بررسی گذشته ی دور، به بررسی تحولات دوران انتخابات و مناظره های تلویزیونی می پردازیم که هنوز انها را فراموش نکرده ایم. تآکیدهای مکرر اقای موسوی بر اصالت دادن به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و پیروی کردن از راه امام خمینی(ره)، از پررنگ ترین بخش های صحبت های ایشان در مناظره های انجام شده بودند. در ان برهه، برای اثبات کذب بودن ادعاهای افراد نیاز به بحث فراوان بود زیرا طرفداران جنبش سبز خود و نیات خود را پشت قانون اساسی و شعار پیروی از راه امام(ره) پنهان کرده بودند اما با توجه به حوادث رخ داده بعد از انتخابات، دیگر نه می توانند دم از قانون اساسی بزنند و نه دم از پیروی از راه امام(ره). میر حسین موسوی بعد از اعلام نتایج، همواره سخن از رخ دادن تقلبی بزرگ در انتخابات به میان اورد. ایشان در 89 درصد از شعب اخذ رآی نماینده ناظر داشته اند. چرا با وجود دارا بودن بیشترین تعداد ناظر در پای صندق های رآی( موسوی 46676، کروبی 13506، احمدی نژاد 33058، رضایی 5421) و همچنین ارائه ی امار تفکیک شده ی ارای هر یک از صندوق های اخذ رآی توسط وزارت کشور(که در تاریخ انتخابات بی سابقه بوده است)، تاکنون هیچ استناد دقیق و قابل بررسی ای مبنی بر بروز تقلب در انتخابات ارائه نکردند و همواره به کلی گویی و ایجاد شبهه پرداختند؟ اقای موسوی پربیراه نگفتند که در انتخابات تقلب شده است اما نه تقلبی در ارای مردم، بلکه تقلبی سبز در رآی 40 میلیونی مردم به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران که ایشان شیرینی این پیروزی بزرگ را در 30 سالگی انقلاب اسلامی ایران، به کام همگان تلخ کرد. "من لر هستم و اقای موسوی داماد لرستان است. لرها موسوی را نمی گذارند و به اقای احمدی نژاد رآی بدهند. موسوی ترک زبان است و اذربایجانی ها هیچ وقت فرزند خودشان را نمی گذارند و به کس دیگری رای بدهند". اینها بخشی از منطق روشنفکرترین زن ایران ! در مصاحبه با شبکه ی خبری بی بی سی می باشد که معیار انتخاب سیاسی ایده ال خود را اینگونه مطرح می کند. دیکتاتوری و قبیله گرایی، خواسته ی مردمی نیست که از هیچ تلاشی برای رهایی از دیکتاتوری طاغوت، دریغ نکردند.

مصادیق قانون گریزی های شخص اقای موسوی فراوان هستنند که مهمترین انها عبارتند از: معرفی خود بعنوان پیروز انتخابات قبل از اعلام نتایج نهایی، پیگیری نکردن شکایت ها و ادعاهای خود از مجاری قانونی، زیر سوال بردن تمامی نهادها و ارکان قانونی کشور، نشر اکاذیب و ایجاد شبهه در روند برگزاری انتخابات، شرکت در تجمعات غیرقانونی و مباشرت در تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران. اما در بحث پیروی ایشان از راه امام(ره) همین بس که ایشان ولایت پذیری و پیروی خویش از اصل ولایت فقیه را که از بارزترین و اصلی ترین اندیشه های امام(ره) می باشد را در ایام بعد از انتخابات بوضوح نشان دادند. باید اشاره کرد که اکثریت قریب به اتفاق اصلاح طلبان از اول هم اعتقادی به ارمان های امام(ره) و اصل ولایت فقیه نداشته و ندارند اما باتوجه به گرایش روزافزون توده ی مردم به شعارها و ارزش های اسلامی و انقلابی، برای عدم حذف از عرصه ی سیاسی کشور و جلب اعتماد عمومی، اینبار اجبارا نقاب نفاق بر چهره زدند و دم از راه امام(ره) و قانون اساسی زدند والی افاضات اصلاح طلبان در دوران اصلاحات از یادمان نرفته است که در نامه ی نمایندگان مجلس ششم به رهبری، گستاخی را به جایی رساندند که برای اثبات خیانت خود به ارمان های امام(ره) و اصل مطلقه ولایت فقیه، خیال باطل نوشاندن جام زهر به ولی فقیه زمان را در سر داشتند غافل از انکه قبل از انکه مردم انهارا به عنوان نماینده ی خود برگزینند، اصل مطلقه ولایت فقیه را به عنوان تنها راه نجات از گردباد فتنه ها و دسیسه های خائنین به اسلام برگزیده بودند. کسانی که دم از پیروی از راه امام خمینی(ره) می زنند نسبت خود را با شعار نه غزه، نه لبنان طرفداران خویش روشن کنند که این شعار نشان دهنده ی ان است که اینها چقدر زیاد با اندیشه های اسلامی و تفکرات امام(ره) بیگانه هستند. ایا کسانی که امثال این شعارها را سردادند، عده ای نا اگاه بودند یا عده ای که حساب نشده و زودتر از موعد، خواسته های درونی خویش را بیان کردند؟ چرا طرفداران شعار نه غزه نه لبنان، جمهوری ایرانی و ... گرد اقای موسوی جمع شدند؟

موسوی بارها اعلام کرد که درب ستادهایش بر روی همگان باز است و هرکس با هر سلیقه و دیدگاه می تواند از ایشان حمایت کند. ایا این دقیقا مصداق نفاق نمی باشد که برای بدست اوردن یک رآی بیشتر، باید ها را نگفت و نباید ها را نادیده گرفت؟ چرا ایشان از مخالفین نظام در خارج از کشور که در کنار عکس های رجوی و ربع پهلوی، نمادهای سبز رنگ جنبش سبز را در دست گرفتند، اعلام برائت نکردند؟ مگر نه اینکه حضرت امام(ره) فرمودند که "انروزی را که امریکا از ما تعریف کند را باید عزا گرفت"؟ در جنبش سبز چه سری نهفته است که اوباما و شیمون پرز، اشکارا به حمایت و تعریف و تمجید از ان می پردازند؟ ایا این تفسیر جدید اقای موسوی از راه امام(ره)، تشابهات فراوانی به تفسیر امریکایی عربستان، مصر و اردن از اسلام ندارد که بجای انکه خشم دشمنان اسلام را برافروزد، انها را خشنود و امیدوار می کند؟ این ویژگی اصلی نفاق است که برای رسیدن به خواسته های درونی خویش، باید ها را نگوییم و طوری رفتار کنیم که نماینده ی نباید ها باشیم. دم از پیروی از قانون اساسی بزنیم و قانون شکنی کنیم و از همه جالب تر خود را پیرو خط امام(ره) معرفی کنیم اما نماینده ی جریان ضد ولایت فقیه در جامعه بوده و دشمنان قسم خورده ی انقلاب و اندیشه های امام خمینی(ره) در صف حامیانمان قرار گیرند و برای رسیدن به دیکتاتوری ازادی خود، مبادا چیزی بگوییم که شاید خاطر انها مکدر گردد.

حوادث بعد از انتخابات هرچند تلخی فراوان داشتند اما برکات فراوانی نیز برای انقلاب داشته از جمله برملا شدن چهره ی واقعی و نفاق الود برخی از نخبگان سیاسی جامعه که قبل از مرگ سیاسی خود، چه با سکوت ابوموسی اشعری وار خود و چه با شمشیر کشی معاویه وار خود، از اخرین حربه های خویش برای فرونشاندن بغض و کینه ی بیست ساله ی خود از حاکمیت اصل ولایت فقیه، استفاده کردند اما با هوشیاری و اگاهی توده ی مردم مسلمان و پایبند به ارمان های انقلاب، راه به جایی نبردند. تعداد فراوانی از اصلاح طلبان فراموش کردند که یکبار در طول هشت سال دوران اصلاحات، نقاب نفاق خود را از چهره برداشتند و با بی توجهی و بی اعتنایی توده ی مردم ایران روبرو شدند و کماکان غافل از این هستند که شعار اکثریت قاطع مردم ولایتمدار ایران از ابتدا "جمهوری اسلامی ایران" بوده است و نیازی به صادر کردن بیانیه مبنی بر" نه یک کلمه بیشتر نه یک کلمه کمتر" نبوده و نیست چرا که این طرفداران جنبش سبز هستند که نتوانسته اند خویش را با نفاق سران خود همراه سازند و هر از چند گاهی خواسته های درونی خویش را بیان می کنند و نقاب از چهره ی نفاق الود سران خویش بر می دارند. فراموش نکنیم، هیچ چیز تمام نشده است، موسوی باید ادعاهایش را ثابت کند....

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 21:47 توسط sja- neo |

پایانه...........

در این شب های لعنتی سوزناک بارانی پاییزی، هیچ چیز و هیچ چیز به اندازه ی سه کلمه ی "پایانه شهید افشار" روی اعصاب و روان ما نیست. اگه تا الان مطلب رو گرفته باشی، که گرفتی والی کلا نمی گیرید. در هر حال خداوند شهید افشار رو بیامرزد و ایشان را با شهدای صدر اسلام محشور کند ولی پایانه ی ایشون رو کلا از روی زمین محو کند. انشا ا...

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 1:1 توسط sja- neo |

بهشت............

...یکی مثل هیچ کس...

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت 13:44 توسط sja- neo |

استقلال و عزت اسلامی ایرانی............

"فرانسه در واکنش به روند مذاکرات هسته ای، تصمیم گرفته تحویل ۱۰ سگ بویاب مواد مخدر به پلیس ایران را تا تاریخ نامعینی به تعویق بیندازد."

http://tabnak.ir/fa/pages/?cid=70024

همین؟؟ سارکوزی گاگول با اون زنه ج...، همین؟؟ کل حالی که می تونی از ما بگیری همین قدره؟؟ اره، یادش بخیر، ی زمانی شیشه ی عمر مردم این کشور دست شما غربی ها بود. داداش، فرت. تبخیر. تمووووم شد اون دوره ها. شبا می تونی خوابشو ببینی ولی صبح که از خواب پاشی، خرخرتو چسبیدیم، ول کنم نیستیم.

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 15:36 توسط sja- neo |

عاشقی..........

من و تو روح هستیم. ارواح عاشق نمی شند.

+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 21:48 توسط sja- neo |

ام القرا...........

....و کاشف به عمل امد که محمد جواد لاریجانی اولین کسی بوده است که عنوان "ام القرای اسلامی" را به جمهوری اسلامی ایران داده است.

+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 19:56 توسط sja- neo |

دوستان استادیومی...........

نه اینکه حرف برا گفتن نداشته باشم، اتفاقا کلی مطلب تو ذهنم هست که دلم می خواد راجع به مراسم روز دوشنبه( 88/7/27) مطرح کنم ولی جدا و ابدا حس نوشتن نیست. در کلیپ ها کاملا جو جلسه مشخص هست. از اول جلسه، دوستان استادیومی، پیوسته سوت می زدند و هو می کردند. ظاهرا قصدشون از شرکت در این جلسه، فقط همین مطلب بود. بیخیال. کلیپ ها شامل پرتنش ترین لحظات سخنرانی اقای صفار هستند. قضاوت با خودتون.......